دکتر نادر مظلومی
عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی
مدیریت ریسک مانند سایر رشتههای دیگر دانش مدیریت و کاربرد آن، از دانشها، ضابطهها، اصول و قاعدههای ویژه برای دستیابی به پیشبینیها و هدفهای از پیش تعیینشده بهره میگیرد. آرمان این رشته از دانش مدیریت کمک به انسانها برای حفاظت مستمر از خود، داراییها و فعالیتهایشان در برابر حادثههایی است که در طول تاریخ زندگی انسانها ،همواره او را با مخاطره روبرو کرده است.
این رشته که کاربرد آن از سالهای نخستین دهه 1960 به طرز گستردهای رواج یافته از جنبههایی با تمدن بشر همزاد است و ظهور دیگربار آن در واقع نوآفرینی شیوههای نوین در سازماندهی روشهای قدیمی است.
مدیریت ریسک ضابطهها و روشهایی را به دست داده است که اشخاص، مؤسسههای اقتصادی (صنعتی و تجاری) و غیر انتفاعی و دولتها با استفاده از آنها میتوانند وظیفه آیندهنگری را در ارزیابی، کنترل و تأمین مالی خسارتها انجام دهند. بر این پایه مدیریت ریسک برخوردی نظام یافته با ریسکها را سامان میدهد. بدین منظور همواره در کار پاسخ گفتن به دو پرسش اساسی درباره پیشامدهای احتمالی آینده است. نخستین پرسش اینکه «چه خواهد شد؟» و دومی اینکه «چه باید کرد؟». مدیریت ریسک بعلاوه همواره در کار برنامهریزی برای رویارویی با رویدادهای احتمالی آینده است.