زلزله تهران ؛ حادثه طبیعی یا فاجعه انسانی
بررسی نقش مدیریت بحران در زلزله تهران
بهرنگ بینش
تاريخ نشان ميدهد كه بشر در انتخاب مناطق براي سكونت خود ، دنبال مناطقي بوده است كه به راحتي به آب دسترسي داشته و به همين دليل دامنه كوهها ،كنار رودخانهها و اطراف گسلها را براي سكونت انتخاب كرده است .
زمين شناسان شرايط اين مناطق را از لحاظ زلزله خيز بودن نسبت به ساير نقاط ديگر زمين ، بيشتر ميدانند .
در اغلب شهرهاي بزرگ و قديمي مانند تهران ، شهرهاي شمال غرب و استان خوزستان كه مناطق پرجمعيت كشور را تشكيل ميدهند ،شاهد وجود گسلها در داخل و اطراف شهرها هستيم .
در حاليكه نزديك به 20 درصد زلزلههايي كه در دنيا اتفاق ميافتد به ايران مربوط ميشود ؛ اما هنوز هم شاهد گسترش شهرها بر روي گسلها هستيم و اين مسئله ، يكي از دلايل عظيم بودن خسارتهاي زلزله در كشورمان است .
بررسيها حكايت از آن دارندكه هر هفته ؛ دو زلزله كمتر از 4 ريشتر ، هر سال سه زلزله با قدرت 6 ريشتر و هر 10 سال يك زلزله با قدرت بيش از 7 ريشتر در كشورمان اتفاق ميافتد .
در طول 88 سال گذشته ،92 زمينلرزه مهم در ايران روي داده كه قدرت 18 مورد آن بين 7 تا 8 ريشتر بوده است .
يعني به طور متوسط هر 5 سال وقوع يك زمينلرزه شديد در ايران پيشبيني ميشود . زلزلههائي كه معمولا ابعاد بسيار وسيع دارند و خسارتهاي فراواني به كشور وارد ميكنند .
به عنوان مثال ميتوان به زلزله رودبار در سال 1368 اشاره كرد كه به كشته شدن بيش از 35 هزار نفر منجر شد .
در اين نوشتار سعي شده تا زلزله تهران ، عواقب آن و نحوة مقابله با خسارتهاي ناشي از آن بررسي شود .